انگکور وات

انگکور وات نام مجموعه معابدی است که در شمال غرب کشور کامبوج و در شهر انگکور قرار گرفته است. معابدی که در ساخت آن از ماسه و سنگ استفاده شده است. این معابد اسرار آمیز در اوایل سده دوازدهم برای شاه سوریاوارمان دوم، پادشاه خمرها ساخته شد تا علاوه بر مکانی برای عبادت خدای ویشنو، پایتخت حکومتی او قرار گیرد. هستی گشت شما را با این معبد اسرار آمیز آشنا می کند.

انگکور وات کامبوج

پادشاه انگکور وات که بود؟

سوریاوارمان دوم، پادشاهی غاصب بود که در دوران نوجوانی اش، با کشتن عموی خود حکومت را به دست گرفت. پس از مدتی با حمله به ویتنام، قلمرو خود را گسترش داد. وی انگکور وات را برای مرکز حکومت خود ساخت و از طرفی به دلیل این که خدای ویشنو را می پرستید، تندیسی از او بر فراز برج اصلی معبد ساخت. خدای ویشنو، خدایی پشتیبان و محافظ کامبوجی ها است. پس از مدتی تغییراتی در معبد به وجود آمد و با اضافه کردن تعدادی از مجسمه های بودایی، انگکور وات به یک معبد بودایی تبدیل شد. درواقع تغییر انگکور وات از معبد هندوها به معبد بوداها در قرن چهاردهم شکل گرفت و امروزه مجسمه هایی که در این مکان یافت می شوند، به عنوان آثار هنری ارزشمند معبد انگکور وات شناخته می شوند.

انگگور وات بزرگترین بنای مذهبی در جهان

انگکور وات بزرگترین بنای مذهبی در جهان است. دیدن جای جای این معابد چند روزی زمان می برد. البته می توانید نگاهی سطحی به این معابد داشته باشید اما اگر می خواهید به طور کامل با انگکور وات آشنا شوید بهتر است چند روزی را در این مجموعه سپری کنید. وسعت این مجموعه حدود ۲۰۰ هکتار است و قطعا تماشای آن در یک روز امکان پذیر نخواهد بود. انگکور وات به معنای شهر معبد است و بی شک بهترین نام برای این مجموعه است. انگکور وات به عنوان اصلی ترین جاذبه گردشگری کامبوج شناخته می شود و به حدی مهم است که به عنوان نماد ملی این کشور به شمار می آید. عکس معابد انگکور وات بر روی پرچم این کشور نیز قرار گرفته است.

پرچم کامبوج

انکگور وات

انگکور وات نمادی از کوهستان میرو

نمای اصلی این معبد، با الهام از کوهستان میرو ساخته شده است. کوهستان میرو در اساطیر هندی، مقدس و افسانه ای است و در اساطیر یونان باستان به عنوان سکونتگاه خدایان شناخته می شود. میرو ۵ قله کوهستانی دارد و انگکور وات نیز با وجود ۵ برج بلند خود، به کوهستان مقدس میرو اشاره می کند. انگکور وات با دارا بودن برج هایی که مشابه شکوفه های نیلوفر جلوه نمایی می کنند و راهروهایی که قدم زدن در آن ها شما را به دل تاریخ انگکور وات می برند، خود را متمایز از تمامی معابد جهانی کرده است. در میان تماشای این آثار تاریخی با عظمت، بناهایی که با خزه های سبز پوشیده شده اند، زیبایی این معبد را دوچندان می کند.

انگکور وات

کوهستان میرو

معماری انگکور وات

انگکور وات تنها یک آثار معماری نیست. این معابد زمانی جزو کاندیدای عجایب هفت گانه بوده اند و اکنون می توان آن را به عنوان نمونه ای بی نظیر از معماری کلاسیک خمرها که به سبک انگکور وات شناخته شده است، معرفی کرد. در این معابد نه تنها ساختار متوازن و زیبایی های متقارنی را می بینید بلکه مجسمه ها و کنده کاری های برجسته درون و بیرون انگکور وات، زیبایی های این معابد را دو چندان کرده اند. تزئیناتی که در این معبد بیشتر دیده می شوند شامل کتیبه ها و نقش های برجسته ای است که بیانگر داستان های معروف اساطیر هندوهاست. حجاری هایی از “اپسارا” و “دیواتا در بخش های مختلف انگکور وات دیده می شوند. اپسارا بانوی زیبای هندوهاست که به عنوان روح ابرها و آب ها شناخته می شود و دیواتا مجموعه ای از خدایان هندویی است که بر زندگی روزمره مردم نظارت دارند. خدایانی مثل خدای آب، خدای کوه، خدای روستا و ارواح و جنگل و باد و باران… بیش از ۱۷۰۰ نقش از دیواتا در داخل و نمای معبد کنده کاری شده است. اما اپسارا، بانوی زیبای هندوها بر روی دیوارها و ستون های خارجی نقش بسته اند و جزئی از تجملات ظاهری این معبد بزرگ اند. بر دیواره های این معبد، تصاویری از اسطوره های اصیل ماهابارانا و رامایانا را نیز خواهید دید.

انگکور وات
در سال ۱۵۸۶ یک گردشگر پرتغالی از انگکور وات دیدن کرد و پس از تماشای این معابد گفت: ” به راستی که این معبد چنان باشکوه است که قلم عاجز از توصیف آن است. این معبد خاص است و هیچ بنایی در هیچ کجای دنیا شبیه آن نیست.”

معماری ویژه انگکور وات بسیاری از باستان شناسان را به اشتباه انداخته است. چرا که باستان شناسان غربی تصور نمی کردند که از خمرها ساخت چنین معبد باشکوهی برآید و ساخت آن را به زمان امپراطوری روم باستان نسبت داده اند اما مدارکی که در طول بازسازی از انگکور وات به دست آمده، تاریخ واقعی آن را مشخص کرده است و گویای این است که این معبد به دست خمرها ساخته شده است.

پس از مرگ پادشاه خمرها، سوریاوارمن دوم در سال ۱۱۵۰، به نظر می رسد ساخت این معابد به طور نیمه تمام رها شده است. نقش های نیمه برجسته ناتمامی که بر روی برخی دیوارهای انگکور وات به چشم می خورد، گویای این مطلب است.

نمای ظاهری معبد انگکور وات

قلب اصلی انگکور وات را برج مرتفع ۶۵ متری آن تشکیل می دهد که بر فراز آن، مجسمه خدای ویشنو قرار گرفته است. ورودی برج از پله هایی سنگی ساخته شده است که باید برای ورود به این معابد زیبا، پله ها را یکی یکی طی کرد. همچنین مجسمه هایی از شیرهای نگهبان در قسمت پایین پله ها و ورودی بنا گذاشته شده است که اگر بخواهیم آن ها را به آیین هندوها مرتبط سازیم، باید بگوییم که شیر در آیین هندو به عنوان نگهبان منزلگاه خدایان شناخته می شود. تصاویر متفاوتی از این مجموعه معابد دیده می شود که هیچ کدام شبیه دیگری نیست. با تماشای این تصاویر گیج نشوید چرا که معبد انگکور وات ۵ برج دارد و به دلیل بزرگی مساحت آن، در اکثر مواقع، تمامی برج ها در قاب یک تصویر نمی گنجند.

معبد انگکور وات

انگکور وات مکانی برای ستایش ویشنو یا آرامگاه پادشاهان کامبوج؟

اختلاف نظر در این باره بسیار است. علاقه پادشاه سوریاوارمان دوم به خدای ویشنو با توجه به ساخت این مکان و تندیس های ویشنو کاملا بر همگان عیان است اما برخی عقیده دارند که این مکان برای آرامگاه وی ساخته شده است. خاکستر این پادشاه در تالار زیر معبد قرار گرفته که دلیلی بر این گمان است. البته دلیل محکم تری نیز وجود دارد. اکثر معابد موجود در شهر انگکور رو به سمت شرق ساخته شده اند اما این معبد رو به سمت غرب قرار دارد که این می تواند اشاره ای به دنیای غرب و دنیای مردگان داشته باشد.

انگکور وات مجموعه ای اسرار آمیز

برای توصیف این معبد، اسرار آمیز کلمه ناچیزی است. هنوز هم که هنوزه، بسیاری از موارد انگکور وات کشف نشده است. به تازگی نقاشی هایی در برج مرکزی انگکور وات پیدا شده است که تاکنون از دید پنهان مانده بودند. نقاشی هایی که بر دیوارها با کمک لیزر و تکنیک های مدرن دیگر کشف شده اند. این نقاشی ها مجموعه ای از آلات موسیقی خمری ها است. مجموعه ای از زنگ ها و سنتورهای چوبی، سازهای ضربی، ناقوس ها و دیگر آلات موسیقی… در قسمتی از این دیوارنگاره تصاویری از مردمانی که بر روی اسب سوار شده اند و بین دو سازه در حرکتند، کشف شده است.

تصاویر مخفی انگکور وات

تصاویر مخفی معبد انگکور وات

ساخت معبد انگکور وات با هزاران کارگر

از ذهن دور نیست که در قرن دوازدهم میلادی با عدم وجود امکانات، برای ساخت این معبد، نیاز به هزاران کارگر محتاط و دقیق بوده است. ساخت معبدی با چنین عظمتی قطعا کار سخت و زمان بری بوده است. انگکور وات از ماسه و سنگ ساخته شده است و استخراج ماسه و سنگ در آن زمان کار دشواری بوده است. برای ساخت خندق آن حدود ۱۰۵ متر مربع ماسه مصرف شده و حفاری های سنگین و جابجایی های زیادی انجام شده است. در ساخت انگکور وات از لاتریت یا خاک سرخ که در ابتدا نرم و سپس در مجاورت نور خورشید به ماده ای سخت و محکم تبدیل می شود، استفاده شده است. سنگ های پوششی معبد از جنس سنگ های آهکی هستند که بهترین گزینه برای انجام نقش و نگارهای پوششی این بنا است. بر طبق تحقیقات، این سنگ ها از ۳۰ کیلومتری شمال انگکور با کمک کانال های شبکه ای برای سهولت جابجایی، به انگکور وات منتقل شده اند. تصور کنید برای ساخت این معبد بزرگ و با شکوه چه تعداد سنگ از کوه ها استخراج شده اند؟ چه تعداد کارگر و چند سال زمان برای ساخت این معبد صرف شده است؟ هر چه بیشتر درباره انگکور وات می گوییم، باز هم به گوشه ای از ابهامات این معبد را پاسخگو نیست.

اختصاصی هستی گشت